Ah...Aşk'ın €linden...

ŞEM İLE PERVANE

Amine — Sun, 09 Aug 2009 08:25:17 +0000

Şem ve Pervane

Gece idi, Pervâne sessizce girdi Şem’in yanına… Şem yanmalarda idi, her zamanki gibi…

Pervâne ışığa âşıktı; onun etrafında dönmekten, ona yaklaşmaktan zevk alırdı. Ölçüyü tutturamayınca, kanatlarını yakardı, Şem’in alevinde… Yaklaşır, alev alır; uzaklaşır, hasret kalırdı. Yine öyle oldu…

“–Başka çaresi yok mu?” dedi Pervâne. “Yanmadan nûra kavuşmanın çâresi… Yanmayayım, ama alevin içinde oynayayım!..”

Pervâne’nin bu sözlerine tebessüm eden Şem, ona sevgi dolu baktı:

“–Her şeyin bir bedeli var dostum, ışıkla sarhoş olmanın bedeli yanmak!.. Yanmayacaksan ışığı ne yapacaksın. Bu ateş yanmak için, bakmak için değil.”

“–Tamam.” dedi Pervâne, “Yanalım o zaman… Sen rahatsın, yanan benim…”

Yine güldü Şem, ateşin her adımında eriyip yok olduğunu görmüyor muydu acaba Pervâne? Pervâne birden yanıyordu belki, ama Şem için için tükeniyordu, eriyordu. Hangisi daha zordu acaba, Şem’inki mi, Pervâne’ninki mi?

Şem bunları düşünürken, Pervâne dikkatle Şem’e baktı. Dilsiz, dudaksız dostu Şem’in gönül dilini anlayıvermişti. Dostluk bu değil midir zaten, konuşmadan anlaşmak. Ben konuştuktan sonra herkes anlar. Önemli olan dost susarken, dostun gönül dilini anlamak…

Baktı Pervâne Şem’e dikkatlice… Evet, Şem eriyor, tükeniyor yavaş yavaş:

“–Erime!..” dedi, “Lütfen bitme, sensiz ne yaparım!..”

“–Üzülme!” dedi Şem, “Bu ateş, en sonunda ikimizi de bitirecek… Sen dayanamayacak yaklaşacaksın, tükeneceksin; ben zaten her daim tükenmekteyim.”

Gözünü kırptı Şem, rüzgâr esmiş gibi, alev dağıldı önce, raksetti, sonra eski hâline döndü. Pervâne’nin yüreği ağzına geldi:

“–Aman!” dedi, “Sus, heyecanlanma, az daha sönecektin.”

Şem’in en büyük korkusu da bu idi zaten; yanmak değil, sönmek; sönmekten korkardı o!.. Sadece sönmekten…

“–Seni yakan nedir?” dedi Pervâne, Şem’e…

“–Aşk!..” diye cevap verdi Şem, “Aşk ateşi yakar beni…”

“–Keşke yakmasa idi sağlamca kalırdın, tükenmezdin!..” dedi Pervâne saf saf:

“–O zaman sen neden geldin?” dedi Şem, “Niçin buradasın? Sönse idim, yanmasa idim, yine gelir mi idin?”

“–Yok, hayır gelmezdim!..” dedi Pervâne. “Ben ışığa âşığım. Nerede ise o ışık, oraya can atarım. Ölmek pahasına… Tavaf eder, semâ ederim o nûrun etrafında, kendimi kaybederim, yanar giderim.”

Titredi yine Şem’in alevi, heyecanlandı…

“–Bilir misin Pervâne, aslında biz yanmak için yaratıldık. Aşk ateşi ile tutuşturulup yanmak için… Eriyip tükenmek için…”

Pervâne, Şem’i dinlerken, etrafına bakındı:

“–O zaman, neden yanmıyor bütün şemler?”

“–Tükenmekten korktukları için!..” dedi Şem. “Öyle ya da böyle nasılsa bu hayat geçecek, bitecek. Hepimizin hayatı, yanma müddetimiz kadar… Yansak da, yanmasak da erime müddeti kadar yaşarız biz… Bunu bilmeyenler yanmaya yanaşmaz, çok yaşayacağım sanır, eriyip tükenmek istemediği için aşkı bilmez, ondan fersah fersah kaçarlar. Benliklerini unutur, yaratılış gâyelerine hizmet etmezler. Yanmaktır bizim derdimiz, erimektir, eriyip bâkî olanda kaybolmaktır. Aşk ateşinden eriyen her damlamız, sonsuzluk okyanusuna kavuşur. Sonsuz olmak için erir, aşk ateşi ile yandıkça var oluruz biz. Beni dirilten bu ateştir. Ben erirsem eriyeyim, aşkım bâkî kalsın, sönmesin!..”

“–Senden haber geldi bize geçen gün, korkudan titriyormuşsun, dalgalanıyor, çırpınıyormuşsun? Ne’n var, neden böyle oldun? Neden hastalandın?” dedi Şem’e Pervâne…

“–Ne zaman korkmadım ki; ben yandıkça en büyük derdim, aşk ateşimin sönmesidir. Aşk derdi ile hastayım ben!.. Aşk derdim bitmesin, aşk ateşim sönmesin isterim. Ömrüm boyunca en büyük korkum budur benim. Aşkımı kaybetmekten korkarım.” diye inledi Şem…

Şem’in hâline üzüldü Pervâne, içi yandı birden:

“–Her ne kadar rüzgârın söndürme tehlikesi var ise de, korkma. Sen yanmayı istedikçe, mutlaka bir yakan bulunur, öyle değil mi? İster o aşk, ister başka aşk. Nihayetinde tutuşturan kim olursa olsun, sen yine aynı yanmalarda değil misin?”

“–Asıl marifet o değil!..” dedi Şem. “Asıl marifet, aşk ateşinin sönmemesine gayret etmek, hiçbir zaman kendinden emin olmamak; ben sönmem, hep yanarım dememek!.. Sönme ihtimalini akıldan hiç çıkarmamak!.. Acziyetinden hep ağlamak, inlemek, susmamak, bu derdin sürmesini istemek. Her dem bir aşk beklememek; söndükten sonra seni tutuşturan aşk ne zaman gelecek, seni hemen tutuşturacak mı, işte bunları bilemezsin!.. Beklemek zor, hasret zor, özlemek zor. Tek isteğim, bir kez tutuşup, eriyip gitmek!.. Aşk kıvılcımını çakar, ben çoğaltırım, ama rüzgârdan aslâ emin olamam. Onun için duâ eder. Allâh’a sığınırım!..”

“–Benim işim daha kolay, nerede görürüm, tutuşmuş bir şem, hemen koşarım.” dedi Pervâne…

“–Kolay bulunuyor muyuz bâri?” dedi Şem, gülerek Pervâne’ye…

“–Yok canım!” dedi Pervâne, “Bazen günlerce aylarca bulamam, ararım. Seni bulmam da kolay olmadı laf aramızda…”

Pervâne konuşurken, heyecandan Şem’e çok yaklaştı. Tutuştu alev aldı. Şem sessizce ağladı, eriyip, sonsuzluk okyanusuna kavuşacağı günü hayal etti. Her damlası okyanusa koşan, erimekten korkar mıydı hiç?!

Fatma Hale Liman

__________________

Yusuf olmak!

Amine — Sat, 08 Aug 2009 05:46:06 +0000

YUSUF OLMAK

Yusuf olmak zor çok zor…

Yusuf’san önce sevmekle başlayacaksın çileye…

Öyle bir seveceksin ki; şüphe olmayacak içinde. Öyle saf, öyle temiz olacak işte.

En yakınların kesecek başını… En yakınların itecek seni karanlıklara…

En yakınların yakacak her zerreni. Ve sen güzel görecek, güzel bakacaksın her şeye…

Dedim ya; Yusuf olmak zor çok zor Bu dünya perdesinde Yusuf olmayı seçtiysen, önce dar kapılardan geçeceksin…

Dört duvara dokunacaksın, her köşe başında bir kuyu olacak sen girecek – sen çıkacaksın.

Her çıkış bir başlangıç, her düşüş bir devrin bitişi olacak. Ve O’ndan başka kimseyi imdada çağırmayacaksın.

Zindanların yakın edecek bütün yaratılmışı… Dağlar yoldaşın, taşlar arkadaşın, kuyular sırdaşın olacak. Ö

nce sıla yakacak içini… Sonra adı hasret olan tüm özlemler gelecek peşinden… Sabırla başlayacak dünya sürgünün.

Yusuf olmak zor çok zor…“Nurunda hoş, narında” diyeceksin. Tüm ateşleri gül diye tutacaksın.

Kor önce avucunu, sonra yüreğini yakacak, susacak susacaksın “ Ah” demeyi bile çok göreceksin diline.

Şikâyet kapılara gelip gelip gidecek eski yerine.. Sevmenin ne zor olduğunu elbet anlayacaksın.

Yusuf olmak zor çok zor… Köle olup önce pazarlarda satılacaksın… Saraylara ayağında kelepçeyle gireceksin.

Toprak değecek tenine, rüzgâr savuracak tanelerini gözlerine Kimse inanmazken sana, yitirmeyeceksin hiç ümidi.

Hamken yanacak, yandıkça pişeceksin, “Elhamdülillah” kemerini kuşanacaksın, Çileden geçmeden gidilmez hiçbir yere..

Çekecek çekecek hep pişeceksin… İmtihanı öyle kolay olmayacak aşk yolunun Her adımda bir kez daha bileneceksin.

Yusuf olmak zor çok zor… Her yanışında anlayacak; Yusuf olmak zor diyeceksin.

Sonra aşkın ne zehir olduğunu tadacaksın, Kılıçtan keskinliğini, nankörlüğünü, acizliğini Yolun zindanlara düşecek, edep perdesinin ardında bekleyeceksin.

Beyaza değen siyah temizlenene kadar sürecek bekleyişin. Öyle kolay olmayacak siyahtan arınmak,

Yani seneler sürecek bekleyişin. Kapılara asılacak Yusuf gömleğin, Bakıp bakıp, eğeceksin başını Ama mahcubiyetten değil, yine edepten olacak sakınışın. Ne zamanki sebepler kapısını kapatıp tümden,

Dönünce yüzünü Rahmana bir haber gelecek gaybtan: “Yusuf tertemizdir günahtan” Sultanlığın yolu zindandan geçecek bileceksin…

Dedim ya; Yusuf olmak zor çok zor..

Yusufken sultan olmakta zor Hele Yusuf’un Yakup’u olmak, işte o hepsinden zor…

ALINTI

Osman geldin mi???

Amine — Sun, 26 Jul 2009 11:36:12 +0000

Kuran okuyordu bir ara susuzluğun verdiği yorgunluğun verdiği tesirle uzaklara daldı kuran okurken… Diz üstü oturmuş kuran okurken başı öne eğildi uykuya dalmıştı birden bire … uykudayken rüyasında önünde bir koridor o koridorlar açılıyordu onu tutanlar götürüyorlardı burdan burdan diyorlardı… Sonra o koridorlardan geçti orda bir ışık kümesi gördü orada birileri oturuyordu yaklaşınca birden ne görsün… ’ın resulu oradaydı bir yanında hz ebu Bekir öteki yanında hz ömer vardı ı’n resuluyla karşı karşıya kalmıştı resulu bakıyor gülümsüyordu.

Osman geldin mi ?
Geldim ya RASULALLAH
Seni susuz mu bıraktılar ?
Beni susuz bıraktılar ya RASULULLAH
Seni haps mi ettiler ?
Beni haps ettiler
Seni mescide indirtmiyorlarmı ?
Beni mescide indirmiyorlar
Sen aç mı kaldın ?
Ben aç kaldım ya RASULALLAH

Haydi osman acele et gel bu akşam seni bekliyoruz bereber iftar yapacağız ..
Birden ***radı uyanmıştı cuma günü akşam üstüydü …
Naile geldi
ne oldu osman dedi
demin RASULULLAHı gördüm beni çağırıyordu
ben gitmek üzereyim demekki !
Birden entarisini çıkardı bana şalvar getirin dedi hayatı boyunca şalvar giymemişti …
O an şalvar giydi sadece o an ve okadar edepliydiki biraz sonra şehit edileceğinden edep yeri açılmasın diye şalvar giyecekti, biliyorduki o zalimler onu yerde sürükleyeceklerdi kapı zorlanıyordu
Ve eşine dediki terk edin burayı beni yanlız bırakın beni kuranla başbaşa bırakın.
Kuran önündeydi başını önüne eğmişti sadece kurana bakıyordu kapıyı kıranlara bakmıyordu bile sonra birisi içieri girdi sakalından tuttu onu ve o an başını kaldırdı baktı birde ne görsün sevdiği bir insanın oğluydu sevdiği bir dostunun oğluydu ve şunu dedi : Baban görseydi bunu , sana ne diyecekti o an gözlerinden yaşlar geldi ağlıyordu halife , Delikanlı bırakıp kaçtı sonra üst üste başına gelen demir darbeleri meleklerin haya ettiği o büyük insan o büyük nur mekanın utandığı o insanın kanı kuranın üzerine damlıyordu..

*ONLARA KARŞI SANA YETER *AYETİ ÜZERİNE DAMLIYORDU KANI

üçgün boyuca kimse ona yanaşamıyordu cesedini dahi kaldırtmıyorlardı naile elini uzatmış ona inen darbeleri durdurmaya çalışırken Nailenin eli kopmuştu
üçgün sonra 12 sahebe gece karanlığında osamnın yanına gidiyorlardı elbisesi kan içersindeydi beyaz elbisesi beyaz saçı beyaz sakalı kana bulanmıştı

O çoktan iftara gitmişti resulun yanındaydı çok özlediği dostların yanındaydı çile bitmişti

Sırtladılar onu yıkamadılar şehit`ti çünkü elbisesini çıkarmadılar kanla gidecekti hesaba hesap sormak için sırtta giderken boşta kalan mübarek başı kaplıara çarpıyordu tak diye sesler geliyordu ve baki mezarlığının uzağındaki doğrusu kağıtların atıldığı yere gömdüler çünkü oraya müsade ediyorlardı… gecenin geç saatinede gömdüler onu .
Medine mahzundu sahabenin şehitleri çoktan hz Osmanı misafir almışlardı yanındaydılar hz Osmanı çok sevmişlerdi 83 yaşındaki rahmet bereket insanı tek başına tebükü satın alan adam resulunun uhud dur bakalım üstünde şehit var dediği adam garip bir şekilde toprağa verildi …

Medine hz Osmanı hiç unutmayacaklardı bu rahmet adamı gitmeyecekti ve son olarak hz Osman medinedeki sakin Medinedeki o sessiz insan .

Birgün Medineye gittiğinizde hz Osmanı ziyaret edin ve o hüznü yaşayacaksınız hz Osman hep yanlız dır sedece kuranıyla başbaşa kalmıştır …

YA-RABBi bize de HZ.OSMAN imanı gibi sağlam bir iman onun hayası gibi bir haya nasip eyle iNŞAALLAH
AMIN

Değseler hüznüme..Döküleceğim parça parça…

Amine — Thu, 23 Jul 2009 19:12:14 +0000

Dokunsalar ağlayacağım

‘İyi’ demek adettendir ya !
‘İyiyim’ dedim…
Değilim.

Anlatılması zor bir duygu içimde ki.
Her harf
Her kelime
Ve her cümle, olduğundan ya çok basit ya da daha karmaşık bir hale getiriyor dilime getiremediklerimi.

Birgün konuşmayı unutmak, sadece susmak istiyorum.
Birgün susmayı unutmak, olur olmaz konuşmak istiyorum.
‘Kime, neye konuşursan konuş’ diyorum…
Yeter ki susma!

Hiçbir söz yetmiyor, beni ‘bana’ anlatmama…
Dinleyemiyorum kendimi, acımadan içim…

Dokunsalar ağlayacağım bir ömür boyu…
Ve değseler hüznüme, döküleceğim parça parça…

Bir anlık değil, boğulduğum bilinmezlik.
Acısı çıkıyor sustuklarımın.
Oysa ben iyiyim görünürde !

Anlamını içime çeke çeke mutluluğa erişemiyorum…
Ya hep ben fazla geldim ya da hep bir şeyler eksik kaldı…
Şimdi iyi olan ne varsa, üzerine çizgi çekemediğim kırgınlıklar sarıyor dört yanını.
Ve ben,
İyi olmanın eşiğinde, korkulara kapılıyorum anlamadığım bir biçimde…
Sebebim yok.
Belki de çok…

Biliyorum;
Ben bile kendimi anlayamıyorken anlaşılmayı beklemek, hayalden de öte .

Ben kendimi,
Görmüyorum
Duymuyorum
Ve bilmiyorum…

Dokunsalar ağlayacağım bir ömür boyu…
Ve değseler hüznüme, döküleceğim parça parça…

alıntı

Miracınız Mübarek olsun

Amine — Sun, 19 Jul 2009 00:37:15 +0000

Aglayan yureklere derman ver Allahım
Susan dillere güc ver Allahım
Sana acılan elleri boş cevirme Allahım
Bizden yardımını esirgeme Allahım
Sana sıgınırız Rabbim
Dertlilerin dertini gecir Allahım
Sabırımıza sabır kat Allahım
Şükrümüzü arttır Allahım
Gunahlarımızı Affet Allahım
Kararan kalpleri Aydınlat Allahım
Acı duyan kalplerin acısını dindir Allahım
Aşkını Kalbimize doldur Allahım
Benliğimizi şaşırtma Allahım
Dunyalığımı helalinden ver Allahım
Haramdan bizi koru Allahım
Her işimizde rızanın olmasını nasip eyle Allahım
Aglayan gözleri nurlandır Allahım
Yardım eyle yardım eyle Allahım
Tum kullarına yardım ayle
Bizi narın ateşine atıp yakma…
Bizi sevdiğin kullarınla beraber eyle Allahım
Bizim karşımıza yanlış yollar cıkardım bizi deneme Allahım
Bize bize zor gelecek yukler yukleme Allahım…
Bize bizi seven bir kalp bağışla Allahım
Bu zor yolculukta merhametini bizden esirgeme Allahım
İşlerimizi kolaylaştır Allahım
Her işimizi ve guzel isteklerimizi Hayıra ulaştır Allahım
Yanlızlıklık sana mahsustur, bizleri yanlız bırakma Allahım
Yoluna baş koyanlarla birlikte olmayı nasip eyle Allahım
Şeytandan ve arkadaşlarında bizleri koru Allahım..
İçimizi sen bilirsin ,anlatamadıklarımızı ve kalbimizden gecenleri sen bilirsin…
Sen hepsini kabul eyle,tum guzel dilekleri ve istekleri

Seni memnun eden her ümidimizi,

Dillendiremediğimiz içimizde kalan güzellikleri kabul eyle YA RABBİM…

Ya RAB!
Ne olur kabul eyle kulluğuna….
Ne olur boş çevirme bu aciz dillerin dualarını…
Ne olur bizlere rahmetinle,merhametinle,inayetinle,şefkatinle muamele eyle….!

Seherde açılan güller hürmetine rukuda bükülen beller hürmetine

Zikrinle dönen diller hürmetine cehennem narına yakma Yarabbim..
Secdeye kapanan başlar hürmetine aşkınla sızlayan kalpler hürmetine

Gecelerde dökülen yaşlar hürmetine gazabınla bize bakma Yarabbim…
Yolunda kaim kullara bağışla rızana giden yollara bağışla

Arşına açılan ellere bağışla cahilliğin içine sokma Yarabbim..

Muhammet Mustafanın(s.a.v.) özüne bağışla,

Fatıma-tül zehra adlı kızına bağışla yetim yetemanın yüzüne bağışla

Huzurunda boynumuzu bükme Yarabbim,.
Cemi peygamberlerin canı hürmetine cihari yarin güzinin dini hürmetine

Uhud şehidlerinin kanı hürmetine suçlarımızı başa kakma Yarabbim.,
Sualde bizleri fazla sıkma Yarabbi yakma Yarabbi…
Muhammed aşkına yakma Yarabbi,
Kabe aşkına yakma Yarabbi,
Kur’an aşkına bizleri yakma Yarabbi….
AMİN…
Binlerce kez AMİN…
Kabul görene kadar AMİN…
Bütün acziyetimizle AMİN…

hayırlı kandilleriniz olsun…

Makarna salatası

Amine — Sat, 18 Jul 2009 17:20:18 +0000

Bir paket makarna
biraz mayonez
Garnitür veya evdeki malzemelerden
Yoğurt

Makarnayı haşlayın.Sonra yoğurt ve mayonezi karıştırın.Makarnaya ilave edin.Sonra garnitürü veya mısır-bezelye-havç-salatalık turşusu karışımını katın ve bi güzel yiyin:
NOT:Resimdekini ev için yapmadım.Ne koca boğaz diceniz şi,mdi.Öğrencilerimle beceri dersinde yaptık.20-25 kişik yani…

Gül düşleri

Amine — Sat, 18 Jul 2009 14:44:59 +0000

Gül düşleri Hatırımıza düştün hatırına düşür bizi. Sevdik seni, sevindir bizi. Uzaktayız yakınına vardır bizi; yandık pınarına kandır bizi. Sıcak yaz günlerinde yaş dalların titreyişi gibi yandır bizi serin kuyulardan; koyu gecenin yıldızlarına karşı uyandır bizi derin uykulardan. Gözyaşı değil nice demdir gözümüzden akan; belki eriyip biten ruhumuzdur damlayan!.. Gül sözleri edelim çok çok, ve gonca sükutu az az. Gül düşleri görelim gül gecelerinde, Gül’ün aşkını derelim gül hecelerinde. Gözü sürmeli ile ağlayanın arasına gül serpelim, güle yeminler edip. Gönülleri yıkayalım gül suyuyla. Gönüldendir şikayet kimseden feryâdımız yoktur.

Gönlüm ki Güle hasret. Üçüncü halin imkansızlığında. Ve kozanın amansız yırtılışında. Cevher Güle düştü, mıknatıs bana, güzellik Güle, sevgi bana. Güzeller güzelleri severmiş ve sadıklar sadıkları. Güzelliğimi arttır benim Gülüm, ve arındır ayrık güzelliklerden sevgilerimi. Senden yüzüne bakma lezzetini isterim ve titrerim vefadan sonra ayrılığına düşme dehşetiyle. Genişlet sana indirilene yaslanmakta sinemi, ve sade kıl sensiz düşüncelerden gönül ayinemi. Bir yankı ol, ses kat sesime; bir nazar kıl can ver nefesime. Düşümde ya hayalde gel, bitirdi gerçek beni; geldir bizi her halde gel ya yanına çek beni!.
Gel Efendim! Sen gelmeyince hatıra bilsen neler gelir!..

Gönül ki Güle hasret. Güzellik kendisine sıfat değil ad olan. Gül olmayınca bahçeler berbad olan. Bakışındandır başlangıcı bütün hadiselerin; ve en büyük yangın aşkının bir kıvılcımından. Dönüyorsa gökler bir yüzük halkasınca, ve dönmedeyse içinde ne varsa, kaşındandır yüzüğün, inci tanesi kaşından. İyi hal de hatırlatıyor seni bize, kötü hal de; korktuğumuzda da sevgin var içimizde, umduğumuzda da. Gözyaşlarımız gözbebeklerimizi boğazlıyor sensiz, duru şaraplar içinde zehirler yutuyoruz. Gökkuşaklarını toprağa gömenler de, nurunu ağızlarında söndürmek isteyenler de senden öte sınavlarda değiller aslında. Nefis kendini içine üflemekte daim. Gülü kendi sesinde solduranların seni beklemekle geçecektir yüzyıllar süren ömürleri.

Ah bir bilseler!.. Hâb-ı gaflette geçen ömrümü rüyâ gördüm. Gönüller ki Güle hasret. Gönül ki kana boyandı, ve Gülün aşkına yandı. Aşk, bir Gülün adıydı. İmdat ki seven unuttu, vefa yine sevgiliye düştü!.. Gel ey, unutma bizi!. Seni bir seven aşkına sev hepimizi!.. Kararlıyım bu gece, bütün varlığımla seni öveceğim! Seni sevdiğim gibi..

alıntı

Bir Aşk Hikayesi ve Hifa hatun

Amine — Sat, 18 Jul 2009 11:48:26 +0000

Bir Aşk

gul-irana bildirdi: “Medine’nin kadınları hem güleryüzlü, hem de güzeldirler. Ancak Hifa Hatun
başka güzeldir ve bambaşka gülümser. Öylesine sıcakkanlı ve öylesine
samimidir ki kadınlar onu canları gibi severler. Oğlu, abisi, erkek kardeşi
olanlar akraba olmaya kalkar, hatta bazıları beylerine ister. Onu ciddi
ciddi sıkıştırır, araya hatırlıları koyup, izdivaç teklif ederler.

Hifa Hatun’un methi hızla yayılır ve çoook uzaklara gider. Bırakın
hekimleri, tüccarları, vezirler, sultanlar sıraya girer. Ancak o Necaşi gibi
bir İmparatoru bile reddeder sadece ve sadece ‘ın rızasını diler.

Ama taliplerin ardı arkası kesilmez. Kimi ayaklarına halılar serer… Kimi
cevahirler döker… Yüz kızıl tüylü deveyi getirip kapısına bağlayanları mı
sorarsınız, yoksa saray anahtarlarını önüne atanları mı?

Hifa Hatun bütün bunlara dönüp bakmaz bile, Efendimizin huzuruna çıkıp “Ey
‘ın Resûlü” der, “bana cennete götürecek bir şeyler öğretsene.” Doğrusu
o, Peygamber Efendimiz’in (sallallahu aleyhi ve sellem) ‘gündüzleri oruç
tut’ ya da ‘geceleri namaz kıl’ gibi bir tavsiyede bulunacağını sanır ama
Server-i Kâinat “Önce evlenmen lâzım” buyururlar “zira bununla dininin
yarısını emniyete alırsın!” Hifa, büyük bir teslimiyetle boynunu büker ve
“siz kimi münasip görürseniz ben ona razıyım” der.

Mâlum, o sıradan bir hanım değildir ve onu nikahına alacak erkeğin de “özel”
olması gerekir. Lâkin Resûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) ne kimseye
ümid verir, ne de kimsenin ümidini kırar. Her zamanki gibi basit ve pratik
bir çare bulur “yarın sabah mescide ilk gelenle evlen” buyururlar. Bu
teklifi herkesin hoşuna gider, talipler erken kalkmak için tedbirler
düşünür, kendilerince hazırlık yaparlar.

Bu haberi elbette Hazret-i Suheyb de duyar ama dikkate almaz. Zira o fakir
ve kimsesiz biridir. Evi yurdu yoktur ve karnını zor doyurur. Kah ağaç
altlarına uzanır, kâh mescid gölgelerine kıvrılır. Uzun boyuna rağmen o
kadar zayıftır ki, rüzgar sert esse ayaklarını yerden kaldırır.

Ama bakın şu işe ki o gece ü teâlâ bütün sahabelere derin bir uyku
verir, Hifa Hatun’un talipleri gözlerine çöken ağırlığa yenilirler.
Resulullah Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem) her zamanki gibi imsak
sökerken mescide gelir ve büyük bir merakla talihli sahabeyi bekler.

Nitekim mescidin eşiğinde bir gölge uzar ve Süheyb içeri girer.
Resulullah Efendimiz namazdan sonra Hifa Hatunu çağırtıp neticeyi bildirir.
Hazret-i Hifa büyük bir teslimiyetle kabul eder.

Efendimiz güzel bir hutbe okur ve nikah akidlerini yaparlar. Sonra şanslı
sahabeye döner “Ey Süheyb” buyururlar, “şimdi hanımına bir hediye al ve tut
elinden evine götür. “Suheyb Radıyallahu anh ellerini çaresizlikle iki yana
açar. “İyi ama” diye mırıldanır, “benim ne bir dirhem gümüşüm, ne de
sığınacak evim var.”

Hifa Hatun kocasının boynunu büktürmez, ona içinde on bin dirhem gümüş olan
süslü bir heybe gönderir ve “filanca yerdeki köşkümü sana hediye ettim” der.
Alemlerin Efendisi çok hislenir onlara hayır dualar ederler.

Süheyb, o gün Medine sokaklarında dolanır durur, akşama doğru utana sıkıla
konağa sokulur. Kendisi için hazırlanan muhteşem sofradan ya bir, ya iki
hurma alır ve “Ya Hifa” der, “biliyorum sen benim için bulunmaz bir
nimetsin, ben ise senin için sadece mihnetim. Ben şükretsem gerek, sen
sabretsen gerek. İster misin şu geceyi taat ve ibadetle geçirelim zira
Efendimiz (Sallallahü aleyhi ve sellem) “Cennette yüksek bir çardak vardır.
Orada yalnız şükredenlerle sabredenler otururlar.” buyurdular.

Ve öyle de yaparlar. Seccadelerini gözyaşları ile ıslatır, kalplerini zikr
ile aydınlatırlar. Cebrail Aleyhisselam olup biteni Resulullah Efendimize
anlatır ve onları ü teâlânın cenneti ve cemaliyle müjdeler.

Ertesi sabah, namazdan sonra Efendimiz Suheyb’i yanlarına oturtur “Ey
Süheyb” buyururlar “geceki halini sen mi anlatırsın ben mi anlatayım?”
Süheyb gözlerini kucağına indirir, zor duyulan bir sesle “ın Resulü en
iyisini bilir” cevabını verir.

Efendimiz onlara “ne mutlu size” gibilerinden bakar, “İkiniz de
cennetliksiniz” buyururlar, “… ve ü teâlâyı göreceksiniz!” Süheyb
derhal secdeye kapanır ve “Ya Rabbi!” diye yalvarır, “o ki beni mağfiret
ettin, günahlara bulaşmadan canımı al!”

ü teâlâ bu yanık duayı kabul eder, Suheyb, secdede kalakalır. Mescidde
bulunanlar ağlamaklı olurlar. Resulullah Efendimiz (sallallahu aleyhi ve
sellem) “Size daha şaşılacak bir şey söyliyeyim mi? Şu anda Hifa Hatun da
ruhunu Hakka teslim etti” buyururlar.

Namazlarını, yüzü suyu hürmetine yaratıldığımız o yüce Server kıldırır.
İkisini yanyana toprağa bırakırlar. Baş uçlarına küçük bir tahta çakar.
Birine “Şükredenlerden Suheyb” yazarlar, öbürüne “Sabredenlerden Hifa!”…

ZEBRA PASTA

Amine — Sat, 18 Jul 2009 11:04:35 +0000

Evet…Amine gene kopkolay pasta yaptı sizinle paylaştı

Buyurun bakalım

Malzemeler:1 paket kakaolu petibör bisküvi

1 paket sade petibör bisküvi

3 su bardağı süt

1 paket kakaolu puding

bitti

Hazırlanışı:Pudingi koyulaşıncaya kadar pişirin.

sonra sırasıyla kakaolu ve sade bisküvileri pudinge bulayıp borcama dikine olarak dizin.Üzerine bolca puding sürün.Keserkende çapraz kesin.Biraz dolapta bekletin ve afiyetle yiyin

SALATA YAPIMINDAKİ PÜF NOKTALAR

Amine — Sun, 12 Jul 2009 17:06:26 +0000

Ruşan Kavallı

-Salatanın lezzetli olması, öncelikle alınan malzemenin tazeliğine, sosuna ve yıkanan malzemelerin iyi kurutulmasına bağlıdır.

-Salata malzemeleri yıkandıktan sonra yaprakların canlanması için buzlu suda bekletilmelidir. Uzun süre buzdolabında kalmış ve pörsümüş kıvırcıklar için de su içerisine limon doğranıp bir gece bekletilirse, diriliklerini yeniden kazanacaklardır.

-Salatayı erken yapmak gerekirse, bozulmaması için üzerine nemli bir bez örtülür ve sos ilâve edilmez. Sos, sofraya servis yaparken eklenmelidir.

-Hazırlanan salatanın aynı zamanda doyurucu olması için, bir miktar makarna haşlanıp salataya ilâve edilebilir.

-Ayrı bir yerde sosu hazırlanmayacaksa, önce limon veya sirke sonra da zeytinyağı ilave edilmelidir. Çünkü ilk olarak zeytinyağı konulursa, limon, yapraklardan kayıp gider. Salatanın tuzu, tabak masaya getirilmeden az önce eklenmelidir. Çünkü tuz, taze yaprakları yakar ve kıtırlığını alır.

-Sos, ayrı yerde karıştırılacaksa, önce bir kaba zeytinyağı konur ve çatalla çırpılarak limon suyu eklenir. Kıvamını alınca eklenmek istenen tuz, sirke, sarımsak, tahin, hardal ve karabiber eklenebilir.

-Her defasında sos hazırlamaya vakit yoksa, önceden hazırlanıp isteğe göre peyderpey kullanabilirsiniz.

-Ispanak, lahana, mor lahana, gibi sert yapraklı sebzeler kullanıldığında, sosların servis yapmadan yarım saat önce katılması bu yaprakları yumuşatmış olur. Marul, kıvırcık, göbek marul ya da semizotu gibi yumuşak yapraklı sebzeler kullanıldığında ise, sosu, servis yapmaya yakın dökülmelidir. Bu sayede yaprakların dirilikleri korunmuş olur.

-Yeşil salata ve marulun yapraklarını bıçakla doğramak, vitamin kaybına sebep olur. Bunları elle kopartmaksa vitamin kaybını da önlemiş olacaktır.

-Meyve salatası yapıldığında meyvelerin kararmaması için üzerine limon suyu dökülebilir. Taze nane yaprağı, yoğurt ve balla karıştırıldığında da çok farklı bir lezzet verir.

-Yeşil salatayı renklendirmek için; zeytin, peynir, nane, reyhan, ton balığı, lahana eklenebilir. Limon sosu yerine de mayonez ve yoğurt karışımından bir sos hazırlanıp kullanmak salatanın lezzetini artıracaktır.

-Mor lahanayı, ince ince doğrayıp biraz sirkede ovduktan sonra, mayonez ve yoğurtla hazırlanmış bir sosla ikram etmek masanıza renk katacaktır. Ve yine havuç, az yağda pişirilip mayonez ve yoğurtla hazırlanmış bir sosla karıştırıldığında değişik bir lezzet elde edilmiş olur.

-Salatalarda kullanılacak soğan doğrandıktan sonra tuz ile ovup yıkanırsa, soğanın acısı alınmış olur.

-Salatanızın sirkesi fazla gelirse, bir parça ekmek içi atıp bu fazlalığı alabilirsiniz.
-Sebzeleri haşlayarak yapılan salatalarda sebzeler, kararmaması için tuzlu kaynar suda pişirilmeli ve tencerenin kapağı yarı açık tutulmalıdır.